این ماشینحساب تراز لولهٔ بین دو انتها را مدل نمیکند.
این ابزار فقط از ترازهای بالادست و پاییندستی که وارد میکنید استفاده میکند. اگر زمین در جایی بین این دو نقطه بالاتر از هر دو انتها بالا بیاید، فشار در آن نقطهٔ اوج پایینتر از هر فشار گزارششده در اینجا خواهد بود. برای بررسی آن، ماشینحساب را دوباره برای طول از انتهای بالادست تا نقطهٔ اوج اجرا کنید.
هرجا خط فشار هیدرولیکی (HGL) پایینتر از لوله بیفتد، آب تحت فشار منفی قرار دارد. هوا از محلول خارج میشود، لولهٔ نازکجداره ممکن است فروبپاشد، و آبهای زیرزمینی آلوده میتوانند از محل اتصالات به داخل کشیده شوند. خط را همهجا زیر فشار مثبت نگه دارید و در هر نقطهٔ اوج نصب یک شیر هوا را در نظر بگیرید.
فشار بالادست یک شرط مرزی است که شما وارد میکنید.
آن را از یک فشارسنج، از تراز آب یک مخزن (ارتفاع آب بالای لوله)، یا از منحنی پمپ بخوانید. پمپ با افزایش دبی فشار کمتری تحویل میدهد، بنابراین نقطهای از منحنی را استفاده کنید که با دبی واردشده در بالا مطابقت دارد.
ضرایب افت موضعی (جزئی) را خودتان جمع بزنید.
مقادیر K هر شیر، خم، سهراهی، کنتور و ورودی روی خط را جمع کنید و آن مجموع را وارد کنید. برای مقادیر معمول، پیوند این ورودی را دنبال کنید. در یک خط انتقال اصلی طولانی این افتها در برابر اصطکاک ناچیز است، اما در لولهکشی کوتاه ایستگاه میتواند بیشتر افت را تشکیل دهد.